Inderdaad, het begin van het sprookje snap ik helemaal, maar wat er daarna komt? Jongen en meisje worden verliefd, krijgen twee kindjes, een hond en spelen met in het park tot de zon ondergaat?  Nou nee, zo eenvoudig is het niet. Oftewel, lang leve ons samengesteld gezin.

De realiteit van het gezin

In het begin (2011) vond ik mijn situatie nogal vreemd, maar gaandeweg heb ik gemerkt dat het wemelt van de samengestelde gezinnen. Zolang je de moeite neemt om mensen te leren kennen en dóór te vragen, beluister je de meest complexe scenario’s. En echt waar: in sommige gevallen is de realiteit nog bizarder dan de slechtste tv-serie.

Samengesteld gelukkig

Nu valt het bij ons allemaal nog mee: de liefde heeft mij en mijn vriend een zoon geschonken en ik ben de stiefmama van de kinderen uit zijn vorige huwelijk. Dat maakt een totaal van vijf. En niet te vergeten de poes Lotus. Met z’n zessen zijn we gelukkig.

Balanceren

Let wel, bij ons is het ook niet altijd rozengeur en maneschijn. Een samengesteld gezin kan buitengewoon pittig zijn. De liefde verbindt ons allen, maar soms is het eenvoudigweg bikkelen. En ik vermoed dat menigeen zich daarin herkent, ongeacht je gezinssamenstelling. Want samenwonen op zich is al een ‘hell of a job’, en als daar nog méér karaktertjes bijkomen. Nieuwe emoties, verwarrende gevoelens, chaotische taferelen, alles komt om de hoek kijken en iedereen springt op de weegschaal om zijn of haar balans te vinden.

Uitdagend gezin

Van individu tot mama in een samengesteld gezin, is één van de grootste uitdagingen in mijn leven. Maar ik realiseer me ook: het leven geeft je wat je aankunt. En ook al lijkt dat soms niet te behappen, het leven is vele malen mooier dan het sprookje doet vermoeden.

Een reactie

  1. Oftewel……je dochter sreeds meer ontmoeten als volwassen vrouw en trots op haar zijn, geroerd door haar zijn, van haar leren, haar keuzes respecteren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *