• didie-luisteren
    zelfbewust

    Waarom luisteren waardevol is

    ‘Wat deed je als eerste, praten of luisteren?’ Toen ik mezelf die vraag stelde, dacht ik gelijk: praten! Ik riep niet voor niets ‘schrijven’ nog voordat ik ‘papa en mama’ kon zeggen. Maar later realiseerde ik mij dat daar iets essentieels aan vooraf moest zijn gegaan: luisteren. Dat bleek toen ik zelf een kindje kreeg: wat keek hij tevreden toen ik hem toefluisterde: ‘mama zal jou altijd helpen’. Sindsdien ben ik me ervan bewust dat luisteren aan alles vooraf gaat. En gelukkig ben ik daar op tijd achter gekomen, want de aanleiding tot deze vraag was minder fraai dan ik misschien doe vermoeden. Familiebezoek Na lange tijd ging ik op…

  • didie-broer-verdronken-kind-zoon
    samenzijn

    Broer

    Het kussen van Jean-Paul is nat. Niet dat hij er iets aan kan doen, want hij is er niet meer. Van de glijbaan in ondiep water terecht gekomen. Zes jaar. Verdronken. Niemand kon hem redden. De lichamelijke dood van een onvoorwaardelijke liefde. Zijn zus was anderhalf en zijn broertje moest nog geboren worden. Een gruwelijk diep en duister gat. Nooit meer te vullen. Zus en broertje kregen een hechte band. Ze gaven licht in het duister en maakten het leven in huis draaglijk. Wat waren papa en mama trots. De twee helden, hun redding. Het kussen van Jean-Paul is nog steeds nat. Door de druppeltjes van Christophers krullen. Ieder avond…

  • Bang voor de dood en erover schrijven
    leven,  samenzijn

    Bang voor de dood? Schrijf een brief

    Niet meer bang voor de dood. Dat zou mijn leven zoveel makkelijker maken. Koortsachtig zoek ik naar oplossingen die mij een zorgeloos gevoel kunnen geven vol vertrouwen in het onbekende. Maar het lukt me nauwelijks. Hoe kan ik deze angst een eigen dood laten sterven? “Dankzij de dood heeft het leven eeuwigheidswaarde”, spreek ik mezelf toe. Een prachtige volzin waar mijn poëtische geest gelukkig van wordt, maar het beklijft niet. Mijn hart slaat ervan over en zoekt razendsnel een uitweg naar alles wat de sterfelijkheid ontwijkt. Al jong bezig met de dood Soms heb ik het idee dat ik me té jong bewust ben geworden van mijn vergankelijkheid. Het zorgeloze bestaan,…

  • didie-keuze
    leven,  samenzijn

    Een keuze, groter dan het leven

    Tijdens een bezoek aan mijn ouderlijk huis in Wijchen, maakte mijn moeder een middagwandeling met mijn zoontje. Bij terugkomst vertelde ze over een kennis die ze was tegengekomen. “Didie, je kent hem misschien nog wel. Een wat oudere man die we wel eens eerder hebben gezien, en…” Ze vertelde nog meer, maar het bracht de man niet terug in mijn geheugen. Ik luisterde onbevangen naar haar relaas, niet wetende dat, hetgeen mijn moeder daarna zou vertellen, nooit meer uit mijn gedachten zou verdwijnen. De man was ongeveer eind zestig, fysiek in slechte staat en werd vergezeld door een goed verzorgde dame die zijn tweede vrouw bleek te zijn. Maar, daar…