• mindfulness-boeddha-lijden-didie
    zelfbewust

    Mindfulness, waarom zou je mindful willen zijn?

    “Nog steeds schrijven mensen mindfulness met dubbel l. En dat is het juist niet, een mind full. Want het is alles behalve het hoofd ‘vol’ maken.” Het waren de woorden van een wetenschapper mindfulness met wie ik discussieerde over ‘Mind The Hype’, een wetenschappelijke publicatie van verschillende onderzoekers die waarschuwen voor de wildgroei van mindfulness. De stapel mindfulness boeken in mijn studiekamer keken mij aan. Is het magische mindfulness inderdaad gecomposteerd tot nietszeggende modder op een grote vuilnishoop? Geen mindfulness zonder lijden ‘No mud no lotus’, denk ik gelijk. Een van de bekende uitspraken van zenboeddhist Thich Nhat Hanh, groot leraar van mindfulness en oprichter van kloostergemeenschappen over de hele…

  • didie-flow-brein
    zelfbewust

    Flow, een einde aan de chaos in je hoofd

    Een hongerig hoofd. Vol verlangens, soms tegengesteld aan elkaar en altijd te veel voor een mensenleven. Lange tijd noemde ik het onrust, ingegeven door de reacties van anderen op het overweldigende aantal keuzes dat ik maakte. Van talloze verhuizingen en verschillende banen tot aan een stortvloed van creatieve uitdagingen die ik met de snelheid van het licht bedacht. En toch voelde het voor mij niet als onrust maar als een dappere daad, een schittering van levenslust en een ongekend verlangen voluit te leven. Was dat mijn flow? Mentale wanorde En toch was mijn overprikkelde brein een immens probleem. Ik herinner me de talloze momenten waarop ik dit omvangrijke obstakel aan…

  • didie-denken
    gelukkig,  samenzijn

    Leer een kind denken

    Ik heb leren schrijven, lezen, rekenen, tekenen en sporten. En daar ben ik al mijn juffen en meesters dankbaar voor. Maar wat had ik als kind graag leren denken. Niet vanwege een IQ, maar om te begrijpen wat mijn brein iedere dag deed. Als ik mijn gedachten op jonge leeftijd had begrepen, zou mijn warrige gevoel als kind veel duidelijker zijn geweest. En had ik niet zo lang hoeven zoeken om alles te ontrafelen. Want na jaren van zelfreflectie en zelfstudie wordt me nu pas duidelijk wat iedereen te doen staat: Doe er alles aan om je brein te begrijpen, zodat je jouw brein kan gebruiken om jezelf te begrijpen.…

  • didie-algarve-leven
    zelfbewust

    Over jezelf praten is nooit makkelijk

    Jezelf tegenkomen, op een moment dat je het niet verwacht en er vooral niet op zit te wachten. Denken dat je alles op een rijtje hebt en niet meer uit het veld wordt geslagen. En dan toch, door mijn eigen doen en laten. Zomaar, tijdens een ogenschijnlijk ontspannen etentje. Het voorstelrondje Het is alweer een paar weken geleden, maar ik denk er regelmatig aan terug: we zaten met een paar vrouwen te eten in een Portugees hotel tijdens onze gezamenlijke persreis naar de Algarve waar we familievakanties aan het ‘testen’ waren. Ik had het ontzettend naar mijn zin met deze ondernemende mama’s. De avond ervoor had iedereen zich uitgebreid voorgesteld,…

  • verhuisd
    zelfbewust

    Onthuisd

    Mag een verhaaltje ook heel klein zijn. En gewoon fijn? Ik ben dagenlang aan het zwerven geweest. Woest ontwricht uit mijn veilige cocon. En toch had ik het niet willen missen. Omdat ik nu zeker weet dat ik altijd op mezelf kan vertrouwen en met het verstrijken van de tijd ontpop als een vredige vlinder. Ik was heel ver weg, ontheemd of noem het ‘onthuisd’. Verhuisd en ontheemd Tussen twee huizen in, middenin een verhuizing die zo diep binnen kwam, dat ik compleet op slot ging. Letterlijk en figuurlijk: Ik had niks meer te zeggen. Een kracht zonder naam metselde een muur van binnen die alles verwoeste wat ik voelen…

  • didie-begijnhof-trouwen
    zelfbewust

    Trouwen, voor altijd?

    Ik keek er naar uit en was er bang voor tegelijk. Inmiddels ben ik zijn vrouw en weten zowel de staat als de kerk dat ik getrouwd ben. Mevrouw Van Hooijdonk, serieuzer wordt het niet… In Venetië, bij een klein restaurantje vlak naast het San Marcoplein, daar zag ik mijn ring voor de eerste keer. “Wil je mijn naam dragen”, vroeg hij mij. We zaten dichtbij elkaar in het donkere hoekje van een knusse Italiaanse bar. “Zit je wel op je knieën?” vroeg ik vanwege mijn behoefte aan ridderlijke bravoure. “Ja, dat lukt me nog net.” Dit was Andrew, onhandig gehurkt vanwege zijn lengte, licht bezweet van de zenuwen en inspanning, en…

  • didie-erkenning
    zelfbewust

    Waarom waardering?

    Altijd maar op zoek naar waardering. Waarom toch, het is één van de kortst durende genoegens die er is. Als je eenmaal ‘gezien’ bent, staat het volgende verlangen alweer op de stoep. En dus probeer ik te begrijpen waarom ik gewaardeerd wil worden, voor het werk dat ik verricht en de persoon die ik ben. Misschien leer ik dan te verdragen dat er soms gewoon geen erkenning is, dat het stil wordt na een moment van euforie en dat er juist niemand op je zit te wachten. Waardering vanuit jezelf Het zou zoveel makkelijker zijn als ik die erkenning gewoon uit mezelf kan halen. Dat schouderklopje en die denkbeeldige veer, op voorraad in…

  • didie-soulfulstories-gedachten
    zelfbewust

    Waar zijn mijn gedachten gebleven?

    Vandaag was mijn hoofd vertrokken. Samen met mijn gedachten. Waar ze naar toe gingen, wist ik niet. Dat kon ik ze niet meer vragen. En dus moest ik het doen met mijn lichaam, een dubieuze bondgenoot die ik dikwijls met argusogen bekijk. Want mijn lijf staat niet altijd aan mijn zijde. Alleen al die vreselijke longziekte die mijn leven rond mijn dertigste compleet stillegde. Sarcoïdose, ik wist niet eens dat er een ziekte met zo’n naam bestond. Gelukkig heeft mijn lichaam me vaker versteld doen staan dan het me pijnigde en dus gaf ik het een kans. Om mijn geest te vinden. Ik stapte in de auto en reed recht op mijn…