• didie-wachten-tijd
    zelfbewust

    De tijd verdwijnt. Wat doe jij ermee?

    “We wachten op onze tijd, maar de tijd wacht niet op ons.” De Tibetaanse monnik keek me ernstig aan; alsof hij mij persoonlijk toesprak te midden van zeventig toehoorders. Het kwam keihard binnen. “Tijd komt nóóit terug en gaat altijd door. Dus waar zijn we toch allemaal mee bezig: Wat wil je écht doen in dit leven? Monnik en meester Het waren de woorden van Tulku Lobsang, een gerespecteerde boeddhistische meester die de wereld rondreist om mindfulness te onderwijzen. Ik had zijn naam al eens gezien en wilde zijn workshop in Breda dolgraag bijwonen. Daar zat hij dan, de eenvoud zelve; het toonbeeld van aandacht en wijsheid. Ik voelde me helemaal op mijn plek.…

  • didie-stralend-samenzijn-winter
    samenzijn

    Stralend samenzijn

    Het is zover. Kerst opent haar deuren, met een warm gebaar. Terwijl ik maandag nog schreef over de haast die mij overviel, ben ik inmiddels in het reine gekomen met de rust; dankzij een middag vol aandacht. Voor mijn tweejarige nichtje die binnen enkele minuten zowel ‘goodbye’ als ‘bonjour’ aan haar vocabulaire toevoegde. Voor mijn schoonzus in Hoofddorp en haar familie, die de hartelijkheid zelve zijn. En voor mijn ouders die deze dag wederom een tank benzine leeg reden om bij hun kroost te zijn. Ik weet nu al dat de komende feestdagen met diezelfde aandacht vervlochten zijn: aandacht voor mijn zoontje die met ontluikende mimiek zijn eigenwijze willetje kenbaar…

  • haast in deze tijd, hoe kun je vertragen?
    eerlijke wereld,  leven

    Haast zonder tijd, mag het iets langzamer?

    Ieder jaar opnieuw, zo vlak voor de jaarwisseling, begint de tijdbom te tikken. Binnen één week is mijn zoontje jarig (tweede kerstdag), word ik zelf een jaartje wijzer (31 december) en moet ik onthouden dat we een jaartal wisselen. Vervolgens haal ik alles door elkaar en verkondig ik doodleuk dat ik achttien ben geworden, mijn dreumes z’n rijbewijs heeft gehaald en dat we een millennium probleem naderen. Allemaal omdat ik haast heb. Tijd, een ongrijpbaar fenomeen Aan het einde van een jaar zit ik in de zevende versnelling: Haast! Razendsnel probeer ik alles af te ronden om het nieuwe jaar met een blanco canvas te omarmen. Tegelijkertijd til ik mezelf…

  • didie-tijd
    leven,  zelfbewust

    Wijsheid over tijd

    Het gras wordt groener. Dat was titel van een boekje dat ik enkele jaren geleden ontving van mijn vader. Hij had het op zijn beurt gekregen van een collega – eind jaren zeventig – die zich bezighield met zingeving en spiritualiteit. Ik had het dunne boekje destijds weggelegd, maar was het nog niet vergeten. En jawel, bij de zoveelste huiselijke opruimsessie kwam het boekje weer tevoorschijn. Geschreven door Thich Nhat Hanh. Die naam zei me destijds helemaal niets, maar na mijn omzwervingen door Tibet, het lezen van boeken over boeddhisme, mindfulness en mediteren, wist ik wel degelijk wie hij was: een geliefde zen-boeddhist en vredesactivist uit Vietnam. Razend enthousiast vloog…