Fotografie, een historisch hoogstandje dat inmiddels net zo alledaags is als het drinken van een kop koffie. Onze snapshot werkelijkheid staat dag en nacht aan; als we er geen foto van maken, heeft het niet bestaan. En, als we het niet delen, dan zijn we er niet geweest. Vaak denk ik terug aan mijn tiener-vakanties waarbij ik zenuwachtig naar de lokale fotowinkel rende om mijn rolletje te ontwikkelen. En hoe gezellig waren de familiebezoekjes waarbij we fotoalbums doorbladerden. Zowel mijn moeder als ik houden er de gewoonte op na om met fotoboekjes rond te lopen. Heerlijk. Alleen al het gevoel dat je meest dierbaren in de handtas dichtbij je zijn, zelfs als je telefoon leeg is…

Teveel foto’s voor een fotoalbum

Tegenwoordig maken we foto’s om te laten zien waar we zijn als de ander er niet is; een snapshot van een huisdier dat de viskom leegdrinkt, kinderen die onder de pasta zitten, de overheerlijke maaltijd van de avond of toch de man op de wc… Probeer dan nog maar eens die ene foto te vinden van dat leuke feest twee jaar geleden. Of die prachtige glimlach toen je zo gelukkig was. En bovendien, wat te doen met tienduizend foto’s in vijf jaar? Zie daar de voortdurende zelfopgelegde stress:

ik moet echt een fotoalbum maken van de laatste vijf vakanties en de tien voorgaande verjaardagen…

Smartphone foto’s, wat doe je ermee?

De snapshot wereld heeft de zichtbaarheid van familie en vrienden makkelijker gemaakt, maar de ‘ouderwetse’ behoefte om plaatjes af te drukken en een selectie te maken uit duizenden foto’ is bijna ondoenlijk geworden. Maar houd moed. Met voldoende discipline kun je overleven. Zo markeer ik met enige regelmaat de beste smartphone foto’s als favoriet waardoor ik de highlights in één overzicht heb staan. Overigens maak ik per definitie weinig foto’s met mijn telefoon om te voorkomen dat ik de helft van de tijd via een lens leef en niet meer voel wat een zonnestraal of spontane glimlach met me doet. Daarnaast verwijder ik wekelijks tientallen foto’s van mijn telefoon die ongevraagd binnen zijn gevlogen via WhatsApp. Bovendien kies ik ‘mijn momenten’ en pak ik mijn spiegelreflex camera voor de echte happenings. Kort na zo’n evenement selecteer ik de beste foto’s en bewaar ik ze in een online dropbox. Sfeerbeeld gaat naar mijn instagram en de meest persoonlijke plaatjes gaan naar de drukker om te versturen aan de mensen die erbij waren. Gewoon via de post.

Fotografie van familie evenementen

Dan zijn er nog de mijlpalen zoals de doop van onze zoon en recent ons huwelijk waarbij ik geen tijd heb om zélf te fotograferen. Dat zijn de uitzonderingen waarvoor ik de beste mensen inhuur. Deze beelden verdienen een liefdevol podium: het fotoalbum. En dat is precies de reden waarom ik dit bericht begonnen ben. Want het maken van een album vraagt om rust, aandacht, creativiteit en leegte. Dankzij de software van fotoboeken kun je alles doen wat je wenst, maar… doe het vooral niet! Duizelingwekkende pagina’s met teksten, achtergronden, kaders en kleuren. Je kunt het niemand kwalijk nemen, maar echt, kalmte kan je redden. En wees niet bang dat je foto’s overslaat. Als je de beste momenten selecteert vergeet je al het andere. Mijn laatste album, het doopsel van onze zoon, geeft mijn kijk op een memorabel fotoboek. Bij iedere pagina ben ik kritisch geweest volgens mijn lijstje.

Mijn 7 fotoalbum tips:

  1. Combineer close-ups met totaalbeelden
  2. Drukke foto’s met veel mensen afwisselen met natuur
  3. Kies één basiskleur voor de achtergrond
  4. Wissel kleur af met zwart-wit
  5. Gebruik ook tekstpagina’s
  6. Geef wit de ruimte
  7. Kies voor emoties in plaats van geposeerd

Zo kwam dit boek tot stand en vervulde ik mijn creatieve behoefte om foto’s met betekenis te bundelen. Op die manier kijk ik ook aan tegen fotografie in algemene zin: beelden vastleggen die diepe betekenis hebben en de waan van de dag overstijgen.

Onderstaand enkele pagina’s van mijn fotoboek:

didie-fotoboek-cover-doopdidie-fotoboek-cover-doopdidie-fotoboek-doopdidie-fotoboek-doop-paginadidie-fotoboek-cover-doopdidie-fotoboek-cover-doopdidie-fotoboek-cover-doopdidie-fotoboek-cover-doopdidie-fotoboek-doop

Ps. het doopsel is gefotografeerd door Hanke Arkenbout. Ik had destijds lang gezocht naar een fotograaf die mijn gevoel voor detail, sfeer en emotie kon vastleggen en Hanke wist daar wel raad mee.

Een reactie

  1. Waardevolle hints. Dat lucht op en schept ruimte! In tijd, in herinneringen, in beleving en letterlijk …….in de kast .
    De “knipseltas” bewaar ik wel. Vanwege de gevarieerde keuze aan publicaties en krantenartikelen voor toekomstige eigenaren/geïnteresseerden. Zijn die er dan worden hun wortelnet verstevigd. Zijn die er niet dan worden de jaarmappen hopelijk aan de wilgen gehangen oftewel gebracht bij de meest geschikte kanalen. Een (“familie-“)archivaris of dergelijke.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *