Menu
mindful

Bestaat schermverslaving in het boeddhistische Bhutan?

schermverslaving in het boeddhisme en internet

Bhutan staat bekend als het boeddhistische land van geluk. Daar is het leven mooi en goed. Geen stress of overvolle agenda’s en alle ruimte voor aandacht en zingeving. Of, heeft deze samenleving te maken met dezelfde uitdagingen als wij? En bestaat er zoiets als schermverslaving in het boeddhisme?

Bhutan was de laatste natie op aarde die televisie en internet introduceerde.

Daarmee kwam het eeuwenlange isolement van de buitenwereld ten einde. De inwoners behoren nu tot de grootste Aziatische consumenten van schermen en inhoud. En dat heeft grote impact op de samenleving. Niet alleen in de steden, maar ook in de dorpjes. Zelfs in de boeddhistische kloosters heeft de opmars van internet grote gevolgen. Ik heb met verbijstering gekeken naar de leefstijl van jeugd in deze boeddhistische wereld.

Schermverslaving blijft niemand bespaard, ook de jeugdige boeddhisten niet.

geluk in boeddhistisch dorpe en opkomst technologie
In de bergen van Bhutan was er lange tijd geen internet en tv
zonder internet gelukkig zijn in het klooster
Een leven in Bhutan zonder internet en tv

In de documentaire Sing Me A Song ervaar je wat de impact van schermverslaving in het boeddhisme is. Met grote belangstelling heb ik de documentaire bekeken waarin je de zoektocht van de boeddhistische monnik Peyangki volgt. Hij woont in een landelijk gelegen klooster in Bhutan. Als kind leeft hij er in de natuur met zijn vriendjes, vrij van technologie en stress. Zodra tv en internet hun intrede doen, verandert het leven in het boeddhistische klooster. De jonge monniken raken afgeleid door hun scherm en geobsedeerd door de wereld buiten het klooster. Voor Peyangki is zijn mobiel meer dan een spelletjes apparaat.

schermverslaving in het boeddhisme en kloosterleven
Schermverslaving bij de boeddhistische monniken in Bhutan

Voor deze boeddhist is zijn smartphone de toegangspoort tot het meisje van zijn dromen.

Via een chat systeem op zijn telefoon raakt hij verslaafd aan haar liedjes en lieve woorden. Zijn mobieltje presenteert hem een droomwereld. Het is de belofte van een leven in de stad waar hij gelukkig kan worden met zijn droomvrouw. Maar is de realiteit net zo mooi als de belofte van het scherm?

De schermverslaving onder de boeddhistische monniken stemt me treurig.

Ik vraag me af: ‘Als de beoefenaars van het boeddhisme hun geluk zoeken in de wereld van algoritmen en push meldingen, wat valt er dan nog te zeggen over de oosterse wijsheden? Juist in het boeddhisme heb ik geleerd dat onthechting een voorwaarde is voor duurzaam geluk. Het zijn niet de spullen of illusies die je gelukkig maken, maar de eenvoud in je hart. Als je naarstig zoekt naar geluk, ga je het niet vinden. ‘Laat je verlangen los’, is mijn les uit het boeddhisme. ‘En ontdek het eiland in jezelf’.

De jeugd in het Bhutaanse dorp heeft geen boodschap aan de boeddhistische filosofie.

Alle lessen ten spijt verwacht de jonge monnik Peyangki zijn geluk buiten zichzelf te vinden. Hij is gepassioneerd door liefdesliedjes van een jonge zangeres op WeChat genaamd Ugyen, uit de hoofdstad Thimphu. Ongeïnteresseerd in zijn boeddhistische studie en vaak berispt door zijn meesters, volgt hij zijn eigen koers. Hij start met de verkoop van medicinale paddenstoelen. Zo probeert hij genoeg geld te verdienen om het kloosterleven te verlaten op zoek naar zijn zangeres.

De film volgt zijn reis en laat pijnlijk zien wat het gevolg is van een liefde gebaseerd op illusies.

boeddhist vertrekt met mobieltje naar de stad
De jonge monnik gaat op zoek naar zijn vriendin die hij via internet heeft gevonden
internet en tv bij boeddhistische jongeren
De illusie van de liefde op internet blijkt in realiteit een moeilijke strijd

Je ontdekt de gevolgen van schermverslaving in het boeddhisme bij jongeren die voorheen in eenvoud leefden.

Eeuwenoude tradities verdwijnen en het dagelijks leven wordt gevuld met internet en televisie. Maar er is ook hoop, iets dat me positief stemt over de toekomst van Bhutan. Als de monniken opnieuw in contact komen met de natuur, hun herkomst en tradities, blijkt de herinnering aan hun hart sterk genoeg om geluk en vrijheid te vinden.

filmmaker over schermverslaving boeddhisme
Filmmaker Thomas Balmès wilde weten wat de impact van schermverslaving is in het boeddhistische klooster

Met Sing Me a Song keert regisseur Thomas Balmès terug naar de hoofdfiguur Peyangki uit zijn bekroonde film Happiness. Weinig non-fictie filmmakers zijn teruggekeerd naar zo’n afgelegen plek als Balmès, die voor zijn nieuwe film werd teruggetrokken naar Bhutan.

Op 4.000 meter hoogte in de Himalaya, was het dorp Laya het laatste in Bhutan dat op internet werd aangesloten in 2011.

Op dat moment verbleef de regisseur in het dorp om de opnames voor Happiness af te ronden. Hij bleef in contact met mensen die hij in Bhutan had ontmoet. Op een zondagochtend ochtend in maart 2017 werd hij wakker na een droom en wist instinctief dat hij zou terugkeren. Drie dagen later vloog hij naar Bhutan. Bij aankomst ging hij op bezoek bij een klooster dat hij goed kende van zijn vorige bezoeken -hoewel nu iedereen die hij die hij daar zag, een mobiele telefoon vasthield. Hij begon onmiddellijk zelf opnames te maken terwijl hij locaties verkende, en maakte een plan om zes weken later terug te komen met zijn filmploeg.

Om te begrijpen hoe groot de impact van mobieltjes op het kloosterleven was, vroeg Balmès advies aan de monniken van hogerhand.

Het bleek verboden te zijn om mobiele telefoons te gebruiken als er een schoolhoofd in de buurt was. Ook mochten de jonge monniken niet bidden en tegelijkertijd een telefoon gebruiken. Maar de voorzittende monniken waren inmiddels ook verslaafd aan hun scherm: vaak druk met hun eigen telefoon waarop ze dezelfde spelletjes speelden als hun leerlingen.

Het verhaal over schermverslaving in het boeddhisme is emotioneel en universeel.

Het laat je nadenken over de impact van technologie op onze tradities. Het heeft mij de ogen geopend voor de snelheid waarmee we vergeten hoe uniek ons leven is. En hoe we onze gezondheid en mentale balans laten afhangen van de digitale wereld. We hebben iets moois hier te koesteren: elke dag op aarde is een wonder. Je hart klopt en je longen ademen. Het leven is een fascinerend geschenk. Maak impact met je hoofd, handen en hart en blijf de wijsheid in jezelf zoeken.

De film over schermverslaving in Bhutan is te bekijken via KRO-NCRV op 19 juni en (tijdelijk) online te kijken.

Bekijk film fragmenten over schermverslaving onder monniken.
Happiness is de eerste film over de jonge monnik. Hier bekijk je de trailer.
Chat openen
1
Hallo 🙋‍♀️, kunnen we je helpen?